Jeugd sentiment

In mijn tijd als kok heb ik een redelijke bibliotheek aan kookboeken bij elkaar gekocht en gekregen waar ik veel plezier van gehad heb. Helaas ben een langzaam aan een flink aantal boeken kwijt geraakt of door schade moeten wegdoen. Gelukkig bestaat er tegenwoordig zoiets als internet waar je op diverse verkoopsites kan struinen naar boeken.

Ik had een aantal favoriete boeken waaruit ik inspiratie haalde en soms letterlijk het recept uit heb overgenomen. In opdracht van Gist-brocades te Delft is in 1986 een prachtige serie kookboeken uitgekomen waarvan ik "koken in een duinpan" had gekregen. Het boekje bestaat uit 25 prachtige recepten van het restaurant De Bokkedoorns te Overveen. De indeling is naar seizoen geschreven dus in ieder jaargetijde wordt er gewerkt met producten die dat seizoen te verkrijgen zijn. Helaas is mijn exemplaar in 1999 bij tussen de oude kranten verdwenen na een hele leuke avond koken bij een meisje waar ik toen hoteldebotel verliefd op was. Na een aantal flessen rose en een brakke dag erna bleek zij het boekje per ongeluk bij de oude kranten gelegd te hebben. Ik was zo gek op haar dat mij het mij toen weinig kon schelen op dat moment maar wij heb het altijd jammer gevonden dat het boekje weg was.

Nu ruim 12 jaar later heb ik dankzij marktplaats het boekje weer in mijn bezit voor het wereldbedrag van € 5.-! Omdat er nog een paar prachtige zomerdagen aankomen deel ik een van mijn favoriete recepten uit dit boekje zodat iedereen kan genieten van dit heerlijke sorbetijs.

Voor een redelijke ijsmachine kun je tegenwoordig bij diverse grote elektronica winkels terecht of tweedehands via de eerder genoemde verkoopsite.


Recept:
1 dl water
350 gr suiker
4 dl vers geperst sap van bloedsinaasappels
1 uitgeperste citroen

Verhit het water met de suiker en roer tot de suiker is opgelost. Voeg het sinaasappelsap en en citroensap toe en laat het mengsel afkoelen. Doe het sap doe een zeef en draai er in de ijsmachine een heerlijke sorbet van. Serveer het ijs met partjes sinaasappel en drup er wat Grand Marnier overheen. Eet smakelijk.

Voedselprijs

In de zomer zullen velen van ons de zon opzoeken in een prachtig buitenland of gewoon lekker in Nederland genieten van de vakantie. Omdat de Nederlandse tv zoiets als komkommer-tijd heeft en er dus niets bijzonders op tv wordt uitgezonden zullen velen van ons de kleine berichtjes die langskomen op RTL 7 of in het financiële gedeelte van de krant niet zien of lezen.
Al een aantal maanden komen er kleine berichtjes los over de stijgende voedselprijzen wereldwijd. De meesten van ons zullen dit in de praktijk ook niet snel opmerken want of een brood nou € 2,- kost of € 2.05 echt hard raakt het ons niet in Nederland.

Echter de persoon die wel heeft opgelet zal zich zo langzaam aan wel zorgen gaan maken over de ontwikkelingen die we zien. Waar wij 10% tot 20% uitgeven aan voedsel is dit in ontwikkelingslanden tussen de 60% tot 80% van het inkomen. Probeer je maar eens voor te stellen wat dat voor ons zou betekenen als wij 60% van ons inkomen moeten uitgeven aan voedsel. Dan is de gedachte aan een plasmascherm van 51" snel naar de achtergrond verdwenen. Een modaal inkomen bedraagt +- € 1700,- netto per maand. Je zou dus € 1020,- per maand moeten uitgeven aan voedsel. Iedere stijging van graan, soja, mais, melk en suiker zou je behoorlijk in de beurs voelen.

Hierboven zie je een grafiek van de tarweprijzen in Middenmeer van 2012. Dit lijkt goed nieuws voor de boer echter is dit wel een schrikwekkende stijging van een zeer belangrijk basisproduct. 

Een ander product waar wij veel gebruik van maken de aardappel. Ook deze stijgt al een tijdje in prijs. 

De oorzaak is het klimaat wat ondanks ons struisvogel gedrag echt aan het veranderen is. Droogte teistert de USA en overstromingen en branden zijn aan de orde van de dag. Tel hier het speculeren van grote financiële jongen bij en je snapt dat er iets scheef aan het gaan is. Op deze link kun je wat meer leren over dit speculeren. 

Ik daag jullie uit om de aankomende maanden eens wat beter op de prijzen van voedsel te gaan letten en vast wat te gaan sparen voor als wij ook 60% van ons inkomen moeten gaan uitgeven. Mocht dat zover komen bedenk je dan dat er ruim 1 miljard mensen momenteel in in honger leven en er per jaar 40 miljoen mensen overlijden aan voedseltekort.

Ook onze medemens in de USA krijgt het lastig, er wordt al gedreigd om de prijs van een  pizza te laten stijgen als Obamacare doorgaat )-:. Arme Amerikanen.

http://www.europa-nu.nl/id/vhubcl2mgsus/stijgende_voedselprijzen

http://www.hln.be/hln/nl/2654/Extreme-Aarde/article/detail/1483238/2012/08/09/Wereldwijde-voedselprijzen-stijgen-door-extreem-weer.dhtml

Koken op tv IV

Ik heb al even geen post op mijn blog gezet en inmiddels is het tv landschap in een soort van zomerslaap gesust. Gelukkig zijn er voor de liefhebbers genoeg herhalingen en andere kook- of voedsel programma's zodat zelfs de grootste tv-junk de zomer doorkomt.

Vandaag wil ik het vermakelijke en typisch Amerikaanse programma Cake Boss bespreken. Dit programma vind je op TLC en gaat over een bakkerij in New Jersey USA en wordt gerund door Buddy Valastro en zijn zusters. Buddy is een Amerikaanse Italiaan die aan alle clichés van Amerikaanse Italianen die wij krijgen voorgeschoteld in films en series. Je vraagt je soms af of je naar de Godfather zit te kijken zonder schieten en criminaliteit. De vurige manier waarop men met elkaar omgaat is zeer vermakelijk en heerlijk kijkvoer.

Inhoudelijk krijg je tevens een mooie inkijk in de totaal andere manier waarop Amerikanen omgaan met het banketbakkers vak. Als je een liefhebber van taarten en koekjes enz bent zoals ik is een mooie banketbakkerij een attractie waar je naar de mooiste beeldhouwwerken, schilderijen en kunstwerken kan kijken. Ik ben persoonlijk een bewonderaar van strakke klassieke taarten die met precisie zijn gemaakt. Een goede banketbakker is in iedere keuken een soort god waar alle chefs met respect naar kijken. Deze discipline van het koken is de basis die iedere kok minimaal onder de knie moet hebben om tot grote hoogte te stijgen in een keuken. De Amerikaanse manier van taarten maken is alles wat ik mij bij Amerika kan voorstellen. Groot, kleurig, potsierlijk, overdreven, duur, zoet, zoeter en zoetst en vooral to impress! In Cake Boss worden de meest onmogelijke taarten gemaakt van Barbies tot enorme biljarttafels besteld door heren waarvan je je afvraagt of deze de taart met legaal verdient geld afrekenen. Bij het afleveren van deze taart zie je Buddy dan ook zwetend hopen dat de taart in goede aard valt. Dit gebeurt dan ook altijd zoals in tv land gewoon.

Cake Boss is vooral vermakelijk om even in de Amerikaanse Italiaanse wereld te stappen van het constant op elkaar vitten van broer en zusjes en je vooral te verbazen over de creaties die Amerikanen bestellen voor hun feesten om vooral de gasten te overbluffen , of de taart ook smaakt laat het programma zich niet uit.

Koken op tv III

In de catagorie dagelijks vermaakt vandaag de Cupcake Girls. Dit programma werd iedere werkdag uitgezonden op Net 5 en volgt de dagelijkse gang van zaken in een cupcake winkel die door twee vermakelijke dames is opgezet en via oa franchise uitgebreid is.

Dit programma heeft eigenlijk weinig met eten te maken maar laat wel heel mooi de manier van zaken doen en communicatie van vrouwen zien. Als je door de cakejes heen kan kijken pik je tevens wat goede ondernemers lessen mee. Cupcakes is opgezet door Heather en Lori, twee dames die allebei een stevig eigen karakter hebben en behoorlijk verschillend zijn in hun manier van omgaan met de zaken. Dit heeft als gevolg dat de dames elkaar zakelijk en prive mooi aanvullen. Voor mij als man geeft het een prachtig beeld van de manier waarop er door vrouwen zaken gedaan worden. Waar mannen zich vaak laten leiden door geldingsdrang en zwart/wit beslissingen nemen zie en hoor je bij Heather en Lori meteen hun communicatieve vaardigheden om zaken te bespreken en aan te pakken. In 1 van de afleveringen gaan de dames een aantal shops langs om de kwaliteit van de cupcakes te checken. Uit hun rondje blijkt al heel snel dat de kwaliteit enorm verschillend is en er wordt eindeloos gepraat over hoe dat kan, hoe dat opgelost kan worden, waarom de winkels zoveel verschil hebben enz enz. Door hun vaste personeel te betrekken komt de oplossing via een natuurlijke weg vrij snel te voorschijn. Er is nooit gedacht om een standaard bak instructie op te stellen zodat alle ingrediënten door iedereen op dezelfde manier worden verwerkt.
Rara wie dat dan mag uitproberen.......... een man. De eerste keer mag hij het op zijn manier doen en de tweede keer op de manier zoals de originele hoofdbakker (ster). Eigenwijs zoals wij mannen kunnen zijn snapt hij echt niet wat nou het probleem is. Je raad het al de cupcakes van de vrouw in kwestie zijn superieur!

Ik kan mijzelf enorm vermaken over de dingen die vrouwen bespreken in hun dagelijks leven. Het gaat echt over zaken waar wij als mannen nog niet over zouden nadenken als we ertoe gedwongen worden maar wat blijkbaar voor deze dames van enorm belang is. Wat dragen we? Wat doen we aan die kringen onder onze ogen? De worsteling van zwanger worden en een bedrijf runnen. Enz enz. Prachtig om naar te kijken en wat mij betreft een dikke pluim voor deze geweldige zakendames.

En Heather en Lori zijn wat mij betreft ook twee dames met hun hart op de goede plek gezien hun vriendschap en werkgeversschap!

http://cupcakesonline.com/,https://www.facebook.com/thecupcakegirls

Smaak en omgeving

Sinds een aantal dagen ben ik in Zuid Spanje voor wat kluswerk. Zodra ik in een ander land kom gaan bij mij alle zintuigen op scherp. Ik kan enorm genieten van alle producten en gerechten uit andere landen en met mij kan je rustig een paar uur in een supermarkt of op een dagmarkt doorbrengen. Uiteindelijk beland ik vrijwel altijd bij op vis-afdeling waar ik probeer uit te vogelen wat je met welke vis kan klaarmaken en wat er lokaal gedaan wordt met de vis.

In Nederland wordt tot mijn grote spijt een zeer beperkt assortiment aan vis verkocht in de meeste supermarkten. Tel daarbij op dat de houdbaarheidsdatum van vis kort is en ik dus erg huiverig ben om voorverpakte vis te kopen. Ik wordt vaak raar aangekeken als ik een pakje vis op zijn kop hou om te kijken of de vis aan de bodem van het pakje blijft plakken zodat ik kan zien of de vis over datum is. Ruiken kan niet meer dus de eerste test die iedere visliefhebber kan / wilt doen is onmogelijk. In de meeste zuidelijke landen kom je in iedere supermarkt een prachtige vis-afdeling tegen waar op ijs de meest bizarre visjes tegenkomt. Gisteren zijn we door een grote supermarkt gelopen waar je zelfs levende kreeft kon kopen uit een aquarium. Ik zie in mijn gedachte dat mooie kreeftje al op de bbq liggen met een goede salade en een lekkere koele witte wijn!

Via deze kreeft besefte ik me dat omgeving een grote invloed op smaak heeft. Vrijwel iedereen zal herkennen dat je de lekkerste pizza in Italie hebt gegeten bij dat kleine restaurantje aan dat plein waar die oudere eigenaar je een pizza bracht. Of die thaise salade met inktvis die je op een strand gegeten hebt die bloedheet was maar o zo lekker. Of een enorme Oostenrijkse schnitzel waar geen einde aan leek te komen op de piste. Als je weer thuis bent en de lokale pizzeria in loopt is die pizza toch minder lekker dan in de vakantie.

Zijn het dan de producten die anders zijn? De manier waarop het is klaargemaakt? De temperatuur in het land of de lucht? Meestal zijn het geen van deze zaken die onze smaak bepalen maar het gezelschap en onze gemoedstoestand denk ik. Tel daarbij het avontuur van in een onbekend restaurant te zitten en de taal amper te begrijpen maakt de beleving compleet.

De dagelijkse stress van werk, prive en belangrijke zaken die spelen zorgen er voor dat we onze smaakpapillen op 80% hebben staan. Als je daar ook de beleving op een laag pitje zet mis je dus de kunst van thuis genieten van een mooi gerecht.

Ik daag jullie hierbij uit om een typisch Hollands gerecht te maken gekocht op de markt en tijdens een Hollandse regendag maximaal te beleven dat ook boerenkool top kan zijn! Ga ik even mijn Tortilla op eten.

Eet smakelijk.

Koken op tv II

Zoals beloofd zal ik een aantal programma's die over koken of voedsel gaan bespreken en mijn ongezouten mening geven. Het eerste programma waar ik wel wat over te melden heb is Ready Steady Cook. Dit programma is iedere werkdag te zien op Net 5 om 16:05 uur.

Dit door de BBC geproduceerde programma heeft als basis twee "celebs" die aan een chefkok gekoppeld worden. Ze moeten een recept maken met de ingrediënten die ze hebben meegenomen. De gerechten moeten binnen  een bepaalde tijdsperiode klaar gemaakt zijn en het publiek bepaald wie de winnaar wordt.

Ik vind het eigenlijk al heel bijzonder dat er een winnaar wordt gekozen zonder dat er geproefd kan of mag worden en ben geen fan van koken binnen een korte tijdsperiode. Gezien de geschiedenis die de Engelse keuken in mijn herinnering heeft kan ik me wel voorstellen dat er via de BBC aan de Engelse tv kijker een andere kijk op voedsel wordt gegeven. In mijn jonge jaren ben ik vaak in Engeland op bezoek geweest en het enige wat ik me nog kan herinneren van de culinaire kunsten zijn de grote groene erwten die op het bord lagen.

Nu reis ik gemiddeld 1 keer per jaar naar mijn vader die in Zuid Engeland woont met de ferry en het voedsel wat ik op deze rammelende boten langs zie komen stemt mij ook niet erg gelukkig. Vaak neem ik de vroege ferry vanaf Calais die goed bevolkt word door truckers, een bonte verzameling van dronken Engelse voetbalsupporters en families die zo goedkoop mogelijk willen reizen ( net als ik). Ik heb vorig jaar samen met mijn dochter met verwondering bekeken wat er als ontbijt naar binnen wordt gewerkt. Slappe bacon, ranzige eieren, friet, ondefinieerbare worsten en toast waar het vet uitdruipt. Dit beloofd veel goeds als basis!

Waar mijn geheugen was blijven stil staan qua culinaire verassingen uit Engeland was ik een paar jaar geleden zeer verrast toen de Engelse chefs de tv en boeken wereld overnamen. Deze zware keuken met shepards pie en green peas is geëvolueerd naar een keuken die zich kan meten met de rest van Europa en andere culinaire toplanden.

Toch ben ik geen fan van Ready Steady Cook. De opzet van dit programma kan mij niet bekoren en heb ik niks met de presentator. De rommelige manier van koken en het omgaan met de ingrediënten bevalt me niet en ik haal vrijwel nooit het einde van dit programma. Als dit een inspiratie moet zijn voor de avondmaaltijd laat dan maar wat mij betreft. Voor mij is koken meer dan vanuit een boodschappentas zo snel mogelijk een bizar gerecht in elkaar te flansen. Koken mag een feestje zijn en is echt meer dan een pan opzetten en iets opwarmen. Respect voor de producten en tijd en liefde in het gerecht stoppen zal uiteindelijk meer smaak geven dan het applaus van een voor zich uit starend publiek. Ik geef Ready Steady Cook een 6 als programma.

Wel denk ik dat Ready Steady Cook iets positiefs heeft gebracht. Kijk maar eens in de collectie aan kookboeken die jij in je keuken hebt staan. Vrijwel iedereen heeft een kookboek van Jamie Oliver of Nigella Lawson tussen de uitgeknipte libelle recepten. Tel daarbij op dat het lopen door een supermarkt in Engeland echt een feest is qua aanbod van producten en de invloed van alle culturen die Engeland rijk is, kun je de gerechten die op tafel komen via Engeland een mooie aanvulling noemen op de Europese keuken.

Nu de euro nog.

Koken op tv

Via de mail kreeg ik onlangs de vraag hoe het komt dat er tegenwoordig zoveel kookprogramma's op de televisie zijn.

Sinds ik zelf in de media heb mogen werken bekijk en beluister ik de tv en radio met totaal andere ogen en oren dan daarvoor. Of het daardoor leuker is geworden laat ik in het midden echter heb ik wel eens het verwijt gekregen dat tv kijken of radio luisteren samen met mij een crime is. De romantiek is er wel af nadat je zelf radioprogramma's heb verkocht met als hoofdprijs een bloemetje of een loempia voor de geweldige prijs van 50 euro. Je doet wat om het hoofd boven water te houden.
Sinds de intrede van de commerciële omroepen en het uitvinden van marketing zijn de omroepen in handen van Unilever, Proctor en Gamble en overige grote bedrijven die uiteindelijk de rekening betalen voor jou 30 minuten tv/radio plezier.

De eerste grote tv kok die op de Nederlandse omroep verscheen was onze eigen Cas Spijkers. Deze grootmeester was dan ook een echte kok in alle opzichten. Een heerlijke zachte g, een imposante omvang en een geweldige kennis qua recepten en producten. Daarna verscheen Joop Braakhekke op de tv en de Indonesische kok Lonny. Deze programma's waren 1 keer per week meestal in de middag op tv te zien en lieten redelijk uitvoerig zien waar de producten vandaag kwamen en hoe het recept van begin tot einde gemaakt werden.

Als je nu de tv aanzet kun je bijna niet meer om programma's heen die over eten gaan. Of het nu over taart gaat  Cake Boss, Cupcakes met Cupcake Girls DC Cupcakes of een dagelijkse invulling van wat eten wij vandaag? Koffietijd RTL 4, Koffiemax Nederland 1, Ready Steady Cook Net 5. Of de eredivisie van kookprogramma's, Masterchef Net 5, Topchef en Over de Kook. En de nieuwe nationale en internationale helden uit de keuken Gordon Ramsey, Jamie Oliver, Rudolph van Veen, Eric Riperts en Anthony Bourdain. En mocht je dan nog geen genoeg hebben van al dat voedsel geweld op tv kan je altijd nog overschakelen naar 24 kitchen of food channel. Vrijwel ieder programma heb ik wel eens gekeken of bewonderd en stiekum heb ik zelf vorig jaar mijzelf ingeschreven voor de Nederlandse versie van Masterchef. Helaas bleek bij de intake dat bij het doorkomen van de voorronde er 3 weken intern opnames werden gemaakt en met een full-time baan werd dat lastig. Aankomende weken zal ik een paar van deze programma's met jullie doornemen en mijn ongezouten mening geven. Hou het blog dus in de gaten.

Wat ik je nog wel meegeef is dat je vrijwel bij ieder programma eens goed naar de reclame die rond het programma heen zit moet kijken. Het zal je dan gaan opvallen dat de producten die erin gebruikt worden in de reclames terugkomen of er opeens boeken of dvd's in de aanbieding zijn van jou nationale of internationale kookheld. We moeten tenslotte allemaal een boterham verdienen toch?

Of een loempia.